Nieuwe Psychedelische Revolutie: De Genesis van het Visionaire Tijdperk

Een gedurfde verkenning van de moderne psychedelische cultuur, haar geschiedenis en toekomst

• Onderzoekt 3 moderne architecten van de psychedelische cultuur: chemicus Alexander “Sasha” Shulgin, mycoloog-filosoof Terence McKenna en visionair kunstenaar Alex Grey

• Onderzoekt het gebruik van microdosering in extreme sporten, de psy-trance festivalervaring en de relatie tussen het ego, entheogenen en toxiciteit

• Presenteert een “Geschiedenis van Visionaire Kunst”, van haar wortels in de prehistorie, tot Ernst Fuchs en de Weense School van het Fantastische, tot hedendaagse psychedelische kunst

Na de ontmanteling van een groot zuurlaboratorium in 2001, waardoor de wereldwijde aanvoer van LSD drastisch verminderde, leek de psychedelische revolutie van de jaren zestig eindelijk ten einde te zijn. Maar het tegenovergestelde is eigenlijk waar gebleken, en er is snel een psychedelische renaissance aan het ontstaan met de toenemende populariteit van transformationele festivals zoals Burning Man en BOOM!, de terugkeer van positieve media-aandacht voor de potentiële voordelen van entheogenen, en het groeiende aantal beroemdheden dat bereid is de voordelen van hun eigen persoonlijk gebruik toe te geven. Samen met de terugkeer van universitair onderzoek, de heropleving van de psychedelische filosofie en de toenemende populariteit van visionaire kunst, betekenen deze nieuwe ontwikkelingen het begin van een wereldwijde psychedelische culturele revolutie die meer geïntegreerd is in de mainstream dan de tegencultuuropstand van de jaren zestig.

In zijn nieuwste boek definieert James Oroc de grenzen van de 21e-eeuwse psychedelische cultuur door de invloed van haar drie belangrijkste architecten – chemicus Alexander Shulgin, mycoloog Terence McKenna en visionair kunstenaar Alex Grey – voordat hij een aantal facetten van deze “Tweede Psychedelische Revolutie” illustreert, waaronder het gebruik van microdosering in extreme sporten, de technisch onderlegde psychedelische gemeenschap die is ontstaan rond transformationele festivals, en de relatie tussen het ego, entheogenen en toxiciteit. Dit volume presenteert ook voor het eerst een “Geschiedenis van Visionaire Kunst” die het belang ervan voor het ontstaan van de visionaire cultuur uitlegt.

Door de praktische rol van entheogenen in onze egoïstische en snelle moderne wereld te verkennen, legt de auteur uit hoe psychedelica krachtige hulpmiddelen zijn om het ego en de schaduw te onderzoeken via de transpersoonlijke ervaring. Hij stelt dat een culturele adoptie van het entheogene perspectief de beste kans is die onze samenleving heeft om te overleven, en stelt vervolgens dat onze voortdurende psychedelische revolutie – nu een eeuw oud sinds de eerste synthese van een psychedelisch middel in 1918 – het potentieel biedt voor de geboorte van een nieuw Visionair Tijdperk.